Opis obrazu

Na płótnie wirują płaty żółci i szarości, przecięte klinami turkusu i ognistych pomarańczy. Kompozycja biegnie ukośnie, pełna rozchwianych linii i smug, jakby miasto przechyliło się ku wodzie. Faktura gruba, miejscami wręcz mięsista, impasto kładzione szerokim pędzlem, potem rozcierane, z zaciekami i drobnymi pociagnięciami noża. Brzmi to jak abstrakcyjny pejzaż, trochę industrialny, trochę morski. Czuję niepokój, ale i energię, bo żółty świeci jak poranne słońce, a błękity chłodzą. To wygląda jak wielka góra i robi hop. W stylu pobrzmiewa ekspresjonizm gestu i odwaga, całość jest po prostu bold. Widz może zobaczyć kładkę, hałas ulicy albo falę, co wchodzi na brzeg. Ja widzę próbę złapania ruchu dnia, rozrzuconą, z małymi literówkami świata, trochę bałagan, lecz celowy, no serio.