Opis obrazu

Na płótnie ścierają się plamy błękitów, turkusów i ochry z rozgrzaną czerwienią, ułożone w falujące pasma i przecinane smugami czerni. Nad nimi krąży bladoturkusowe koło, niżej kilka żółtawych kul, jak lampy zgubione we mgle. Kompozycja idzie po skosie, a farba miejscami spływa, zostawiając nitki jak deszcz. Pociągnięcia pędzla są szorstkie, impastowe, trochę pobrudzone, ale właśnie przez to bold. To malarstwo gestu, z przecierkami i warstwą, która wygląda jak palimpsest. Czuję puls miasta, może port, może pamięć o zachodzie słońca. Ja widzę pomarańczową rzekę i trzy kule jak balony. Obraz emanuje napięciem i ciepłem, jednocześnie daje oddech. Trochę chaosu, troche ciszy, i ta naprawde fajna, abstrakcyjna narracja. Myślę o wędrówce, o odbiciach, o tym jak kolory potrafią mówić bez słów.