Opis obrazu

Obraz pokazuje fragment kobiecej sylwetki ujętej bardzo blisko, bez oczu i bez całej twarzy, co od razu robi lekko dziwny, ale ciekawy klimat. Dominują zgaszone beże, pudrowe róże, szarości i mleczne biele, a całość przecina ciemny sznur z małym czerwonym koralem, takim niemal centralnym punktem, serio przyciąga wzrok. Ja widzę tu miękkie przejścia barw, matową fakture i delikatne, prawie zamglone pociągnięcia, trochę jak między portretem a snem. To jest pani bez buzi. W obrazie siedzi cisza, spokój, ale też jakas kruchość, no i odrobina melancholii. Styl wydaje się oszczędny, subtelnie minimalistyczny, a zarazem very intimate. Patrząc, czuje sie i bliskość, i dystans, co jest trochę niepokojące, ale piękne.