Opis obrazu

Na obrazie wyłania się miękka półpostać, zanurzona w rdzawych i miedzianych tonach. Twarz bez rysów, tylko elipsa ciepłego blasku i włosy jak cień. Kompozycja centralna i spokojna, lecz niepewna, bo wszystko drży drobnym ziarnem. Faktura gęsta, niemal pointylizm, a jednocześnie sfumato i cienkie laserunki sklejają powietrze. W tle słychać ciszę, ciężką jak przed deszczem. To jest duch bez buzi i trochę się boję. Czuję w nim memory, może bliskie, może cudze, nie wiem i to mnie rusza. Autor bawi się brakiem detalów, zostawia nas w pół kroku, kolory grzeją, a miękkość i lekko rozmaznay kontur sprawiają, że wszystko ucieka jak sen.