Opis obrazu

W centrum kompozycji stoi szklanka z bukietem bratków, ustawiona na złotym blacie, a za nią rozlewa się ciepłe tło w odcieniach rdzy i miodu. Kwiaty są jak małe twarze. niebieskie, żółte, liliowe i białe płatki mają miękkie przejścia barw i ciemne plamki w środku, które przyciągają wzrok. Pociągnięcia pędzla są wyczuwalne, trochę impresjonistyczne, miejscami grubsza farba łapie światło, i to daje taki fajny glow. Złocona rama z ornamentem otula całość jak teatralna kurtyna, no serio, robi klimat. Nastrój jest spokojny, domowy, a jednocześnie odrobine uroczysty. Czuję tu nostalgię i lekką radość, jakby ktoś na szybko przyniósł kwiaty po spacerze. To jest piękne jak tęcza. Patrząc dłużej, człowiek myśli o kruchości, ale bez smuty, raczej z ciepłem w środku.