Opis obrazu

Na obrazie dominuje gęsta, ciężka paleta fioletów, brunatów i przygaszonych czerwieni, jakby niebo było zrobione z dymu i żaru. Kompozycja jest prosta, a jednak wciąga. Pośrodku leży jasna bryła wzgórza albo góry, miękka w kształcie, przecięta smugami szarości i rudej poświaty. Pociągnięcia pędzla są grube, niemal rzeźbiarskie, z wyraźnym impastem, i to daje ten surowy, textured efekt. Atmosfera jest nocna i troche niespokojna, jak przed burzą, ale też cicha. To jest góra i ona jest fajna. Czuję tu samotność, ale i upór, jakby ta forma trwała mimo wszystkiego. Styl balansuje między ekspresją a pejzażem, niby realistycznie, a jednak na luzie, bez spiny. Patrzę i mam wrażenie, że to wspomnienie, nie miejsce.