Opis obrazu

Obraz przyciąga wzrok koncentryczną kompozycją, jakby wszystko kręciło sie wokół jasnego, błękitnego środka. Widać miękkie kręgi szarości, przygaszonego różu i chłodnego błękitu, a do tego chropowatą, ziarnistą fakturę, która daje prawie kosmiczny efekt. To trochę mgła, trochę pył, trochę sen. Ten obraz jest jak oko nieba. Atmosfera jest cicha, lekko melancholijna, ale nie dołująca, raczej wciąga i każe sie zatrzymać na dłużej. Artysta operuje abstrakcją i warstwowym nakładaniem farby, chyba też suchym pędzlem albo przecierką, co daje miękkie przejścia i taki surowy vibe. Ja patrze i mam ciarki, serio. Można tu poczuć samotność, ale też nadzieje, bo centrum świeci jak mały punkt ocalenia. Troche niedoskonale, troche delikatne, a jednak mocne.