Opis obrazu

Na obrazie wiruje dziwny i piękny świat. W centrum tańczy para o kubistycznie połamanych ciałach. On w granatowym stroju i cylindrze. Ona w różu i fiolecie. Ich ręce i nogi są ostre jak wycinanki, a jednak ruch płynie, serio, aż sie czuje rytm. Tło składa się z pastelowych kamienic, białych dachów i kopuł jak z Montmartre, obok nagle wyrasta wieża Eiffla i chłodne morze. Niebo jest szare, z miękkim światłem i surrealnymi obłokami przypominającymi spirale. To wygląda jak sen. Jak z bajki. Styl miesza kubizm, lekki surrealizm i teatralną stylizacje. Obraz budzi zachwyt, ale też lekki niepokój, bo wszystko jest tu niby znajome, a jednak totalnie off. Ja mam ciarki, bo to taniec o bliskości i samotnosci naraz.