Opis obrazu

Obraz pokazuje bladoniebieską przestrzeń, w której jakby zawisły mleczne domy o miękkich konturach i przygaszonych dachach w różach, beżach i rdzawych brązach. Na pierwszym planie siedzi czarna, niemal wycięta z papieru postać na prostym krześle, a obok stoją trzy ptaki, trochę zabawne, trochę dziwne. Niebo jest wielkie, lekkie, pełne małych czarnych sylwetek lecących gdzieś hen. To jest jak sen. Styl wydaje sie naiwny, lekko surrealistyczny, z szeroką plamą barwną i celowo rozmytą perspektywą. Czuję tu samotność, ale nie taką straszną, bardziej cichą i deep. Dla mnie ten obraz jest o czekaniu, o patrzeniu w miejsce, do którego już sie chyba nie wraca. Ptaszki wyglądają jakby chciały coś powiedzieć.