Opis obrazu

Na obrazie dominuje wielka plama kobaltowego i granatowego nieba. Rozlewa się szeroko u góry i ma poszarpane, niemal chropowate przejścia, jakby farba była zgarniana szpachelką i potem znów dokładana. Niżej widać pas bieli i szarości, który przypomina skały albo zamarznięte fale. Pomiędzy nimi migoczą rude i czerwone smugi oraz turkusowe akcenty, takie trochę niegrzeczne, jakby artysta powiedział dość i walnął kolor dla fun. Ja widzę tu morze i lód. To jest zimne i piękne. Nastrój jest surowy, a jednak daje dziwny spokój, taki deep oddech. Technika impastowa i ślady pędzla budują napięcie. Odbiorca może poczuć samotność, ale też nadzieje, serio.