Opis obrazu

Na niemal całkiem czarnym tle wyłania się dziwna, prawie upiorna twarz, zbudowana z prostych, ale niepokojących form. U góry wisi rdzawo pomarańczowy trójkąt z jednym ciemnym okiem, niżej bledsza, kredowa partia nosa i szerokie usta, poszatkowane gęstą kreską zębów. Kompozycja jest surowa i centralna, wszystko siedzi w mroku, jakby obraz coś przed nami ukrywał. Klimat jest ciężki, duszny, troche jak z koszmaru, ale też hipnotyzujący, no serio trudno odwrócić wzrok. To wygląda jak miks ekspresjonizmu, grozy i brutalnej deformacji. Ta buzia jest straszna i śmieszna. Czuję tu lęk, samotność i jakiś dziwny śmiech na granicy obłędu. Dla mnie to bardzo raw przedstawienie tego, co siedzi w człowieku głęboko.