Opis obrazu

Na obrazie zimowy pejzaż rozlany chłodnymi błękitami i mlecznymi szarościami, przełamany ciepłym pomarańczem domu i ostrym kobaltem dachu. Kompozycja prowadzi wzrok od skrzypiącej bramy z lewej przez długie cienie na śniegu ku rzędowi drzew i spokojnej fasadzie. Pociągnięcia pędzla są szybkie, miejscami grubsze, jak w impresji, farba kładzie światło w smugach i momenetami zgrubieniach, a kontury lekko drżą. Powietrze jest ciche, aż crisp. Ja bym tu ulepił wielkiego bałwana. Ten kadr pachnie ciszą, ale i obietnicą ciepła za ścianą. Czuję nostalgię i takie śmieszne ukłucie samotności, lecz przyjemnej. Trochę krzywe proporcje bramy sprawiają, że scena wydaje się bardziej prawdziwa, jak pamięć. Wydaje mi się że autor malował z natury, łapiąc skrawki mrozu i światła. No i prosze, cienie robią całą robotę.