Opis obrazu

Na obrazie dwie starsze sylwetki idą środkiem drewnianego molo, objęte, jedna z laską. Rzędy smukłych latarni z żółtawym światłem cofają się w głąb, tworząc rytm i prowadząc wzrok do zanikającego horyzontu. Błękity nieba i mgły mieszają się z popielą desek, kontrują je ciepła zieleń płaszcza i rdzawa suknia. Atmosfera ciszy i czułości, trochę melancholii, trochę nadziei. Widać akwarelowe glazury, mokre w mokre w chmurach, suchy pędzel na deskach, miękkie sfumato. Kompozycja oszczędna, za to bardzo timeless. Czuję ukłucie spokoju i pamięci, jakby czas zwalniał krok. Chciałbym iść z babcią za rękę przez takie światełka. Te lampy jak wspomnienia, migają i mówią idź dalej, choć troche strach.