Opis obrazu

Obraz pokazuje wąską ścieżkę albo drewniany pomost, który wcina się między wysokie, trochę rozedrgane łany kwiatów i traw. Dominują fiolety, błękity, zgaszone zielenie i ciepłe kremowe światło, jakby poranek dopiero sie budził. Kompozycja prowadzi wzrok w głąb, ku jasności, co daje fajne poczucie ruchu i lekkiej tajemnicy. To jest jak tajny ogród. Artysta użył swobodnych, impresyjnych pociągnięć, miejscami grubych i fakturowych, a gdzie indziej niemal mglistych. Całość emanuje spokojem, ale nie takim nudnym, tylko miękkim i trochę dream klimatem. Ja serio czuje tu ciszę, aż chce się wejść w ten obraz. Może budzić nostalgię, nadzieje, a też takie małe wzruszenie, no bo niby zwykła ścieżka, a prowadzi jakby gdzieś ważniej.