Opis obrazu

Obraz pokazuje wąską uliczkę skąpaną w ciepłych ochrach, kremach i rozbłyskach błękitu. Po prawej ściany są złotawe i cięższe, po lewej jaśniejsze, prawie rozmyte, jakby światło samo je zjadalo. Kompozycja prowadzi wzrok w głąb, ku wąskiemu przesmykowi, a donice i kaskady różowych kwiatów robią tu całą robotę. To jest uliczka jak z bajki. Czuć spokój, ale nie martwy, tylko taki slow, letni, z oddechem i ciszą po południa. Artysta operuje impastem i swobodnym, impresjonistycznym pociągnięciem pędzla, miejscami niemal szkicowym. Farba żyje, miga, trochę sie rozlewa. Dla mnie ten obraz jest trochę o tęsknocie, a trochę o prostym zachwycie, no wiecie, takim zwykłym a mocnym.