Opis obrazu

Obraz przyciąga wzrok ogromną kulą zawieszoną niemal w centrum, jakby lewitowała między ziemią a snem. Dominuja tu ciepłe rdzawe brązy, miedzie i przygaszone złoto, przełamane chłodnym błękitem i mleczną bielą. Kompozycja jest prosta, ale nie nudna, bo poziome pasy tła wyglądają jak rozszarpany pejzaż albo ślad po wietrze. Ta kula jest jak planeta. Jest bardzo duża i troche straszna. Faktura farby, widoczne przetarcia i warstwowe pociągnięcia sugerują abstrakcję z domieszką surrealizmu. Całość ma spokojny, a jednocześnie niepokojący klimat, taki trochę cosmic. Ja serio czuję tu ciszę przed czymś wielkim, może przemianą, może końcem. To obraz, który nie tłumaczy sie do końca, tylko zostaje w głowie.