Opis obrazu

Na obrazie wirują kolory, od cytrynowej żółci piasku po lazur nieba z kratkowanym splotem, przez który przemykają kropki jak konfetti. Centralnie dziewczynka z fioletowymi włosami tuli biały, grzybkowy balon w czerwone grochy, a jej szachownicowa spódnica łamie przestrzeń jak puzzle. Drzewo ma zygzakowate liście, domki chwieją się, oko w chacie mruga, nad tym latają owady. Atmosfera jest lekko baśniowa, ale też trochę przekorna. Styl nawiązuje do naiwnej sztuki i kubistycznego rozrywania planów, z mocnym konturem i płaskimi plamami, pędzel zostawia drobne przecierki. Czuję playful lekkość i odrobinę niepokoju. To wygląda jak bajka i chciałbym tam biegać. Obraz mówi o opiece nad delikatnością, albo o tym, że wyobraźnia ratuje przed nudą. Naprawde chciałbym tu przysiąść i posłuchać jak trawa szumi, serio.