Opis obrazu

Obraz uderza kolorem od razu. Róż, fuksja, błękit i gorący pomarańcz wręcz płoną na płótnie, a wszystko układa sie w falujące pasy nieba i ziemi. W centrum siedzą trzy kobiece postacie w jasnych chustach, spokojne, niemal posągowe, otoczone przez rogate krowy rozstawione po bokach jak strażnicy tej sceny. To wygląda jak sen. Krowy są śmieszne i fajne. Kompozycja jest prosta, ale ma moc, bo kontrasty robią tu całą robote. Czuć ekspresjonizm i gest malarski, grube plamy farby, mocny kontur, lekko naiwną stylizacje. Nastrój jest dziwny, troche mistyczny, troche swojski. Ja mam ciarki, serio. Obraz jest wild, a jednocześnie cichy, jakby mówił o wspólnocie, pamięci i trwaniu.