Opis obrazu

Akwarela ukazuje zimowy las z krętą strugą prowadzącą wzrok w głąb. Chłodne błękity i szarości kontrastują z ciepłym glow w wodzie. Smukłe pnie budują rytm, a sieć gałęzi tnie mleczne niebo. Śnieg miękki jak wata, perłowy i miejscami stalowy. Cisza gęsta, mróz szczypie policzki, oddech się kruszy. Mokre na mokrym daje miękkie plamy, a suchy pędzel ostrzy krawędzie. Faktura papieru robi robotę, połyski mrugają i naprawde kuszą. Patrzę i czuję drogę bez początku, trochę nostalgii, trochę nadziei. Chciałbym zrobić tu bałwana i skakać po śniegu. To obraz o kruchości światła i spokoju, który poprostu uczy oddychać.