Opis obrazu

Na płótnie rozlewa się jezioro w intensywnym błękicie, a ukośna linia brzegu prowadzi wzrok ku dalekiemu horyzontowi. Po lewej kłębią się gęste korony, zielone z przetarciami rdzawego oranżu, cięte zamaszystymi pociagnieciami pędzla. Chropowata faktura i lekko rozmyte przejścia zdradzają farbę olejną malowaną troche na mokrym. Niebo miesza chłodny błękit z brzoskwiniowym swiatlo zachodu, a cienkie obłoki wyglądają jak zgubione wstążki. Całość jest spokojna, wręcz serene. Ja bym tam biegał i chlapał wodą. Czuję nostalgię i miękki oddech wieczora, taką ciszę przed rozmową, co mruga do pamięci. Kompozycja wyważona, lewy ciężar roślin równoważy szeroka tafla, więc obraz uspokaja, ale też podkręca czujność, jakby za trzciną kryła się mała historia.