Opis obrazu

Na płótnie dominują pastele, miękkie fiolety nieba przechodzą w chłodny błękit morza, a szeroka niemal biała plaża rozlewa się jak mleko. Kompozycję budują trójkątne parasole i żagle, rozstawione po skosie, między nimi czarne sylwetki ludzi, szkicowe, jak cienie. Pociągnięcia pędzla są szybkie i rozmazane, trochę jak w impresji, trochę w duchu naiwnego minimalizmu. Widać laserunkowe przejścia i suche przetarcia, które rozjaśniają fale i podsypują piasek. Atmosfera niedzielnego chill, słonawa i zawieszona. Ja też chcę biegać po piasku z mokrymi stopami. Patrzę i czuję powolny oddech lata, ale też delikantne ukłucie, że te chwile uciekają. To obraz o prostych radościach, ciszy, która gada, i o tym że czas, kurcze, potrafi spowolnić. Kilka plam wygląda jakby zrobionych niechcacy, lecz dzięki temu całość jest wiarygodna i bliska.