Opis obrazu

Płótno zalewa głęboka czerwień tworząca pionowe płaszczyzny i drobne rysy. Górna strefa jest rozjaśniona bielą która wygląda jak starta kreda i spływa w dół w mlecznych strugach. Między nimi pojawia się chłodny błękit i róż jako rozciągniete zacieki. Kompozycja jest ciężka na dole a u góry poszarpana i prawie rozpuszczona. Atmosfera jest napięta i troche surowa aż raw. Czuć technikę przecierania skrobania i impasto które zostawia grudki i suche zadrapania. Obraz brzmi jak ściana po burzy i ruina która wciąż oddycha. Ja czuję niepokój ale też ciekawość i chwile ulgi. Pisze siedmiolatek. Widzę czerwone plamy i biała farba kapie. To może być pamięć która się zaciera i gniew który powoli mięknie.