Opis obrazu

Na środku kadru wyrasta żaglowiec. Wielki. Ciemny kadłub tnie spienione fale, a maszt po maszcie niesie wachlarz żagli w kolorze miodu i starego płótna. Tło to niebo w przejściach od bladego różu do złota, jakby słońce dopiero co wstało albo już miało zniknąć. Kompozycja jest skośna, statek przechyla się i pcha do przodu, aż czuć wiatr na policzku. Technika wygląda na malarstwo olejne z wyraźną fakturą, smugami światła i ostrymi refleksami na wodzie. Jest tu dramat i spokój naraz, taki dziwny mix. Ja bym tam popłynął. W głowie robi się trochę tęskno, trochę wow, taki cinematic moment.