Opis obrazu

Na płótnie królują turkusy, popiel i czerń z pomarańczowymi iskrami jak światełka miasta. Pionowe smugi prowadzą wzrok ku centrum, gdzie wisi kulisty obiekt, trochę księżyc, trochę mechaniczny cień. Faktura jest gęsta i nieco chropawa, szerokie pociągnięcia pędzla przechodzą w impasto, dalej laserunki rozmywają krawędzie. Powietrze ma klimat hazy i lekki chłód przyszłości. Czuję ciszę po burzy i mokrą ulicę błyszczącą jak lustro. To wygląda jak wielka piłka na niebie i deszczowe domy. Styl miesza abstrakcję z ekspresją, bez dosłowności, ale z opowieścią pod skórą. Obraz budzi niepokój i ciekawość, troche paradoks, a ja mam ochotę wejść w tę mgłę.