Opis obrazu

Obraz przedstawia monumentalną budowlę na tle ognistego nieba, wypełnionego ciepłymi tonami pomarańczy i złota. Konstrukcja z dominantą kopuły w centralnej części wydaje się być zatopiona w delikatnej mgle, która nadaje jej tajemniczości. Dominują tu miękkie, impresjonistyczne pociągnięcia pędzla, które zacierają kontury, tworząc wrażenie ulotności i efemeryczności chwili. Kolory przenikają się, tworząc przyjemny dla oka kontrast między ciepłem nieba a chłodem wnętrza budowli. Ma się wrażenie, jakby całe miasto tańcyło w rytmie zachodzącego słońca. Kurde, ale jest klimat. W każdym zakamarku widać niedbałe, ale precyzyjne ruchy artysty, które, choć wydają się chaotyczne, układają się w harmonijną kompozycję. To takie “wow” jak obraz. Technika jest dynamiczna, prawie jakby artysta ścigał się czasem, próbując uchwycić ulotność chwili. Patrząc na ten obraz, można poczuć spokój i melancholię, jakby cały świat zatrzymał się na chwilę. "A ja widzę dużą katedrę" – to wszystko, co pomyślałby 7-latek. Obraz emituje nostalgiczną aurę, przywołując wspomnienia i wolność. Artysta mistrzowsko używa światła i cienia, tworząc dzieło, które zapiera dech w piersiach.