Opis obrazu

Obraz jest jak sen. Rozmyte, pastelowe barwy szarości, brązów i beżów przeplatają się, tworząc iluzję ulicy w deszczowy dzień. Wieżowce pną się w górę niczym cienie tajemniczych olbrzymów, a delikatne smugi farby przypominają strugi wody spływające po szybie. Atmosfera tego dzieła jest niezwykle spokojna, niemal medytacyjna, ale gdzieś tam w tle czai się nuta melancholii. Artysta zastosował technikę impasto, co dodaje tekstury i głębi kompozycji. Każdy pociągnięcie pędzla wydaje się przemyślane, choć jednocześnie pełne spontaniczności. Obraz może wywoływać różne emocje – dla jednych będzie to zaduma nad mijającym czasem, dla innych samotność wielkiego miasta. "To wygląda jak bajka!", powiedziałby 7-letni dzieciak. I coś w tym jest, bo dzieło naprawdę pobudza wyobraźnię. Patrząc na nie, czuje się cichy rytm city life – może to odgłos stóp na mokrym bruku. Refleksyjny nastrój i subtelna kolorystyka sprawiają, że jest to obraz, przy którym warto się zatrzymać na dłużej, zanurzyć się w jego ciszy i chłonąć emocje, jakie wywołuje. Ja, osobiście, po prostu uwielbiam jego tajemniczość.