Opis obrazu

Obraz pulsuje falą gęstych linii, jakby farba sama chciała płynąć i wirować bez końca. Dominują czernie, rozżarzone czerwienie, złamane żółcie i smugi bieli, które układają się w pejzaż niby górski, a jednak totalnie abstrakcyjny. Kompozycja jest szeroka i rozedrgana. Wszystko się rusza, serio. To jest ogień i morze naraz. Czuć tu napięcie, niepokój, ale też jakąś dziką siłe natury. Artysta pracuje gestem i rytmem, trochę jak w ekspresjonizmie, trochę jakby rzeźbił obraz samą kreską. Faktura wydaje się niemal dotykalna, very intensywna. Patrząc na to, mam lekki dreszcz i wrażenie, że chaos może być piekny, choć nie do końca oswojony.