Opis obrazu

Obraz pokazuje monumentalną skałę, która niemal pożera kadr i układa się w profil ludzkiej twarzy. Dominują chłodne błękity, szarości, biele i granaty, przełamane rudymi oraz zielonymi smugami, jakby natura sama coś tu dopisała. Tło jest jasne, spokojne, a ta ciężka forma z prawej strony robi cały teatr. Farba kładziona jest gęsto, nerwowo, prawie rzeźbiarsko, trochę impresyjnie, trochę ekspresyjnie, no serio mocny efekt. To wygląda jak kamień co myśli. Atmosfera jest surowa, cicha i lekko niesamowita. Ja patrze i czuję jednocześnie spokój i niepokój, dziwne ale prawdziwe. Ten obraz może mówić o przemijaniu, sile natury i o tym, że nawet skała ma swoją dusze.