Opis obrazu

Obraz pokazuje twarz wyłaniającą się z niemal kosmicznej ciemności. Dominują czernie, rdzawe czerwienie, złota i chłodne błękity, kładzione gęsto, punktowo, prawie jak migoczący pył. Kompozycja jest zwarta, skupiona na oczach i nosie, a reszta rozpływa sie w mroku. To trochę portret, a troche wizja. Faktura jest szorstka, ekspresyjna, zbliżona do impastu i malarstwa gestu, ale ma też w sobie coś z pointylizmu. Nastrój. Ciężki, hipnotyczny, trochę niepokojący, ale wow, też bardzo ludzki. Ta buzia wygląda jak z ognia i nocy. Patrząc, czuje sie napięcie, samotność, może zmęczenie światem. Ja mam ciarki, serio. To obraz, który nie opowiada wprost, tylko mruczy pod nosem i zostaje w głowie.