Opis obrazu

Na płótnie rozpościera się płonąca mozaika rudych i ochrowych pasm. Pionowe bruzdy i miękkie łuki układają się w kanionowe warstwy. Na górze cienka smuga zieleni chłodzi cały kadr jak oddech mchu. Impast grubymi plackami farby buduje gęstą texture i chce się to dotknac. Ślady pędzla są nerwowe lecz skupione i przypominają ziarnisty piasek. Czuję żar pustyni i szelest czasu który wolno mieli skały. To jest wielka skała i ma złote kropeczki. Nastrój waha się między zadumą a codziennym hej to tylko ściana ziemi. Widz może poczuć pokorę ale też ciekawość bo przestrzeń faluje i prowadzi oko. No powiem że ten obraz trzyma mnie przy sobie i budzi głód dalszej drogi.