Opis obrazu

Na płótnie widać wielką organiczną formę przypominającą grzbiet zwierzęcia. Powierzchnia pulsuje czerwienią brązem żółcią i drobnymi połyskami błękitu. Tło jest jasne i ziarniste niczym utkany materiał. Kompozycja skadrowana blisko i lekko przechylona w prawo prowadzi wzrok łukiem. To wygląda jak wielki miś i ma dużo kropek. Gest gęstych pociągnięć tworzy rytm futra i daje wrażenie ciągłego szmeru. Farba leży grubo jak masło impast i chyba też nóż malarski robił tu robotę. Są tu migotliwe punkty jak w neoimpresjonizmie. Klimat jest ciepły a jednak dziki. Jakby ktoś mruczał obok i nie chciał być całkiem oswojony. Czuję niepokój i radość bo to żyje naprawdęe. Artysta prowadzi kolor pewnie i bold. Na prawej stronie światło rozjaśnia strukturę i podsuwa motyw kruszenia jak rana i jak oddech. Widzę w tym spotkanie siły z kruchością. Trochę chciłabym dotknąć tej faktury bo wydaje się szorstka i ciepła. No i proszę nagle robi się we mnie cisza choć w obrazie tyle ruchu. Taki obraz to opowieść bez słów i to mi się podoba szczególie.