Opis obrazu

Na ciemnozielonym tle z gęstych kropek wyrasta ukośna, masywna smuga jak pień lub pręga skały, rozżarzona rdzawymi, białymi i grafitowymi plamami. Kompozycja skupia oko na centralnym pęknięciu, które tnie kadr jak ostrze. Farba kładzona grubo, impasto, chyba nożem, a tło punktowane jak mini puentylizm. Nastrój gorący i wilgotny, jak przy ognisku po deszczu. To wygląda jak płonące drzewo i chcę je dotknąć. Ja widzę tu erozję i pamięć, chociaz miga mię też wodospad. Czuję dygot. Artysta działa zdecydowanie i raw, zderzając oranże ze stalą i chłodną zielenią. Całość jest surowa, piękna, trochę brudna, i na moment zamiera mi oddech.