Opis obrazu

Obraz układa się w przekątną kompozycję. Po lewej kłębi się pas ciepłych oranży, żółci i rdzawych brązów, przeplatanych iskrami zieleni. Po prawej rozciąga się rytmiczne pole chłodnych szarości i fioletu, rozorane równymi kreskami, które zwężają się w dal. Materia jest gęsta, jakby impastem, plamy i drobne punkty drżą, troche jak pointylizm. Czuć pył i skórę ziemi, zapach jesieni, serio. Taki glow zachodzącego światła. Raz formalnie, raz luzem, no i całość wibruje. Widzę drogę między porządkiem a krzaczastym chaosem, może granicę decyzji. To jest jak kolorowy dywan i chcę po nim biec. Wzrusza mnie ta mieszanka spokoju i gorącej iskry. Są tu drobne szumy, ale pasuja.