Opis obrazu

Na obrazie widać malarza od tyłu i z profilu. Stoi przy sztaludze na otwartej przestrzeni. Dominują chłodne błękity i szarości nieba. Przełamane ciepłymi plamami ochry na rękach i rudawymi nogami sztalugi. Postać jest miękko rozmyta. Jakby wiatr mieszał kontury i farbę. Kompozycja prowadzi wzrok od jego pleców do małego płótna. Na nim ledwo zaznaczony pejzaż. To takie meta i trochę magiczne. Pociągnięcia są szerokie i widoczne. Impastowo i swobodnie. Nastrój jest spokojny ale też lekko smutnawy. Jak cisza przed deszczem. Ja czuję tu samotność i upór. Bo on maluje mimo wszystko. Dziecko by powiedziało. Pan maluje chmurki i jest fajnie. Ten mood wciąga serio. I zostawia w głowie pytanie czy artysta patrzy na świat czy na siebie.