Opis obrazu

Na obrazie dominuje ogromne niebo w chłodnych błękitach i szarościach, poprzecinane miękkimi plamami chmur jak watą. Kompozycja jest szeroka i spokojna, a na środku wyrasta smukła latarnia z ciepłym, rudawym czubkiem, taka pionowa kreska wśród poziomów. Na dole rozlewają się zielenie i żółcie łąk, trochę rozmazane, z krętą ścieżką i nagim drzewkiem po lewej. Pociągnięcia pędzla są luźne, lekko impresjonistyczne, farba jakby oddychała. Nastrój jest cichy, przedburzowy, i serio robi mi się trochę nostalgicznie. To jest wysoka wieża i jest fajna. Całość ma taki dreamy spokój, ale gdzieś pod spodem czai sie pytanie, czy zaraz nie lunie deszcz.