Opis obrazu

Na obrazie rozlewa się pejzaż zrobiony z plam i miękkich krawędzi. U góry wisi ciężka chmura w bieli i szarościach, a nad nią aż świeci zielono żółte niebo, jakby ktoś rozsmarował farbę palcem. Pas środkowy to fioletowe góry, spłaszczone i spokojne, a poniżej ciągnie się wielkie pole rudej pomarańczy, gorące i trochę dzikie. Na pierwszym planie kłębią się niebieskie i zielone krzaki, z dwoma wysokimi, granatowymi kształtami jak smukłe drzewa. Pociągnięcia pędzla są grube i widoczne, impastowe, taki trochę postimpresjonizm. Nastrój jest seny i jednocześnie napięty, jak przed burzą. Czuję w brzuchu lekkie wow, bo to wygląda jak wspomnienie, nie jak fotografia. To jest ładne jak bajka. Ten kontrast barw daje mood.