Opis obrazu

Na obrazie dominuje przygaszona paleta szarości, zieleni i brudnych bieli, jakby świat był lekko przykurzony zimą. W centrum widać postać w ciemnym płaszczu i ciepłej czapce, idącą po miękkiej, śnieżnej plamie, a obok niej pies na smyczy, taki zwykły, codzienny. Drzewa po bokach są poszarpane, kreskowane, bez liści, a w tle stoją surowe konstrukcje i komin, geometryczne prostokąty w kontrze do rozchwianych gałęzi. Pociągnięcia pędzla są luźne i nie do końca równe, farba miejscami jakby rozmazana, niemal dreamy. Nastrój jest cichy, trochę samotny, ale też spokojny, serio. Ja bym tam poszedł i pooddychał tym chłodem. Piesek idzie z panią. Obraz może budzić tęsknote za prostotą i taki dziwny smutek, co nie boli, tylko mruczy gdzieś w środku trochę krzywo i prawdziwie.