Opis obrazu

Na płótnie rozlewa się pejzaż z żywej zieleni, złota i rdzy, a niebo szumi błękitem przełamanym kremem chmur. Po lewej wygina się jasne, poskręcane drzewo, po prawej ciągnie się rzadek koron, pod nim rowek i skromny mostek. Kompozycja biegnie ukośnie, więc oko wędruje naturalnie i czuje powiew, atmosfera jest jasna i ruchliwa. Pociągnięcia są grube i impastowe, miejscami zadziorne, jakby malowane na raz, farba aż stoi. To czysty impresjonizm z nutą en plein air, błyski żółci zderzają się z kobaltem i oliwkową zielenią. To drzewo tańczy i ja też bym tak skakał po trawie. Czuję spokój i lekki żal, jakby wspomnienie spaceru znikło za zakrętem, troche bałaganu tylko dodaje prawdy, a całość ma prosty lecz poruszający vibe.