Opis obrazu

Widzimy kręte schody przy jasnej ścianie, na półpiętrze figura w kapeluszu dotyka donicy z żółtopomarańczowymi kwiataami. Po lewej kipią kępy zieleni i fioletów, a niebo różowieje jak cukrowa wata. Ukośna kompozycja prowadzi wzrok od gęstych plam roślin ku drzwiom i chłodnemu cieniowi ganku. Grube impastowe pociągnięcia i drobne pacnięcia tworzą chropawą fakturę. Kolor śmiały, prawie fowistyczny, z nutą dzielenia barw. Czuję zwykły rytuał dnia i lekkie drżenie, jakby coś miało zaraz się zmienić. Ten pan podlewa kwiatki i to jest fajne. Atmosfera ciepła, trochę melancholijna, jak wspomnienie późnego lata. Perspektywa troche krzywa wciąga, a całość ma vibe domowej tajemnicy.