Opis obrazu

Obraz zalewa oko falą soczystej zieleni, od limonkowej po żółtawe refleksy, przeciętej jasną linią drogi i plamą kobaltowego nieba. Po prawej siedzi postać w ognistoczerwonej sukience, ciemne okulary, zamaszysty cień, obok szkic torby na ławce. Pociągnięcia grube jak krem, impasto, widać kierunek pędzla, wszystko płynie po skosie. Atmosfera jest słoneczna, lecz troche samotna, jak popołudnie kiedy nagle zwalniasz, serio. Pani w czerwonym siedzi na ławce i ma fajne okulary. Styl ekspresyjny i bold, z odrobiną naiwnego realizmu. Czuję ciepło, ale i dystans, gdzies jakby wiatr świszczał w uszach. Kompozycja prowadzi wzrok po łuku do horyzontu, a ja myślę o chwilach kiedy trzeba po prostu usiąść. Trochę nierówno, trochę byle jak, i o to chodzi.