Opis obrazu

Obraz pokazuje kobiecą twarz zawieszoną między snem a ruiną. Na tle mleczno błękitnego nieba wyrasta antyczna kolumna, a na jej szczycie spoczywa delikatna, blada postać o rudych włosach rozlewających sie szeroko jak fala. Nad czołem lśni złoty dysk, a jeszcze wyżej kamienna forma z spiralami i okrągłymi otworami przypomina koronę, muszlę i stary relikt naraz. U dołu widać miniaturowe budowle. Styl ma w sobie coś z surrealizmu i symbolizmu, farba jest miękko prowadzona, z łagodnymi przejściami tonów. Nastrój jest cichy, trochę sakralny, ale też niepokojący.