Opis obrazu

Rude włosy błyszczą jak miedź, a miękka zieleń sukni odcina się od ciemnych zasłon i grafitu fotela. Skośna kompozycja prowadzi wzrok od dumnego profilu ku smukłemu psu o jedwabistej sierści. Atmosfera jest arystokratyczna i zdystansowana, jak chwila wstrzymanego oddechu. Pani siedzi z pieskiem i patrzy w bok jak królowa. Widać śmiałe pociągnięcia pędzla, impast na futrze, gdzie indziej gładkość i przeźroczyste laserunki. Profil bohaterki wybrzmiewa bold, z karminem na ustach i małym pierścieniem mrugającym chłodno. Czuję tu historię o czujności i lojalności, pies strzeże, a ona niby obojętna chyba coś słucha. Styl łączy salonową elegancję z modernistyczną prostotą, bez nadmiaru rekwizytów. Ja bym tak usiadł i patrzył długo, troche jakos zazdroszcząc tej spokojnej siły i niewypowiedzianej historii.