Opis obrazu

Obraz uderza od razu kontrastem miękkiego nieba i twardych ogromnych konstrukcji, które wyglądają jak rozpadłe tarcze albo futurystyczne wiatraki. W centrum idzie naga kobieta o długich rudawych włosach, spokojna, pewna siebie, obok białego lwa z jasną grzywą. Woda pod stopami lśni chłodnym błękitem i odbija sylwetki, co daje super efekt ciszy. To jest jak sen o końcu świata, ale bez paniki. Trochę surrealizm, trochę hiperrealistyczne malarstwo, bardzo dopieszczone światło i faktury. Lew jest duży i miękki jak chmura. Czuję tu siłe, wolność i dziwny spokój, choć tło lekko niepokoi. Dzieło może mówić o harmonii natury z człowiekiem, albo o wędrówce przez ruiny starego porządku. Mnie serio wciąga.