Opis obrazu

Na obrazie widać twarz jakby wynurzającą się z eksplozji pigmentu. Intensywny błękit tła zderza się tu z pomarańczem, żółcią, różem i zielenią, a całość układa się w gęstą, niemal pyłową kompozycję. Rysy są ledwie naszkicowane, miękkie, trochę rozmyte, jak sen albo wspomnienie. To jest buzia z kolorowego kosmosu. Atmosfera jest jednocześnie spokojna i nerwowa, serio dziwna, ale wciąga. Czuć tu abstrakcję połączoną z portretem, gest, chlapanie farbą i fakturę budowaną warstwami. Artysta działa odważnie, bez spiny, a jednak precyzyjnie. Patrząc, mam wrażenie rozpadu i odrodzenia, jakby twarz się tworzyla na nowo. Trochę niepokój, troche zachwyt. Bardzo vivid i żywe.