Opis obrazu

Obraz pokazuje łąkę zanurzoną w mlecznej mgiełce, pełną drobnych białych kwiatów i smukłych, ciemniejszych źdźbeł traw. Dominują tu zgaszone zielenie, szarości, beże i chłodne błękity, a cała kompozycja jest miękka, lekko rozedrgana, jakby świat oddychał bardzo cicho. Kwiaty wyglądają jak małe chmurki. Artysta idzie w stronę lirycznego impresjonizmu z nutą malarskiej swobody, używa subtelnych przejść barw i delikatnej faktury pędzla, bez ostrego konturu, no po prostu slow. Jest w tym spokój, ale też odrobina tęsknoty, taka niby zwykła łąka, a jednak człowiek staje i patrzy. Mnie ten obraz trochę wzrusza, serio, bo przypomina poranek, który zaraz zniknie. Jest piękny i mięciutki.