Opis obrazu

Na obrazie widać młodą kobietę w długiej białej sukni która jak mgiełka spływa po jej ramionach i aż po wodę. Stoi pośrodku stawu z nenufarami. Zieleń liści jest chłodna i matowa a różowe i białe kwiaty robią miękki kontrast. Tło to rozmyty las w szarościach i seledynach z jasnym plamą światła nad jej głową jakby świt dopiero sie budził. Kompozycja jest spokojna. Ona lekko pochylona trzyma biały kwiat i wygląda jakby słuchała ciszy. Malarsko to takie delikatne warstwy i miękkie pociągnięcia pędzla bez ostrych konturów. Nastrój jest senny i trochę magiczny. Ja czuję tu nostalgię i ciche ukojenie. To jest jak dream który wciąga. Kwiatki są śliczne i pływają. Można to czytać jako opowieść o niewinności albo o pożegnaniu czegoś ważnego.