Opis obrazu

Na obrazie widać kilka soczystych kawałków arbuza, rozrzuconych niby niedbale na chłodnym, szarawym tle. Czerwienie są tu gęste i żywe, aż prawie świecą, a zielenie skórki przełamują tę słodką plamę koloru. Kompozycja jest prosta, ale bardzo sprytna, bo jasne półokręgi owocu od razu łapią oko. To jest arbuz i jest bardzo smaczny. Atmosfera ma w sobie ciszę martwej natury, lecz bez zadęcia, bardziej letni bezruch niż muzealny chłód. Widać szerokie, swobodne pociągnięcia pędzla, lekką impresyjność i fajny, malarski skrót formy. Ja mam od tego obrazu lekki głód i jakąś dziwną nostalgię, naprawdę. Jest świeżo, trochę melancholijnie, ale też bardzo przyjemnie.