Opis obrazu

Obraz pokazuje miejską ulicę ujętą w pionowej kompozycji, gdzie wysokie bryły kamienic niemal ściskają przestrzeń. Dominują beże, złamane biele, szarości i ciepłe pomarańcze, a niżej migoczą czerwienie aut i chłodny błękit znaku, co daje fajny kontrast. Pociągnięcia farby są szerokie, szybkie, trochę szorstkie, jakby artysta łapał chwilę w biegu. To miasto wygląda jak z deszczu i ze snu naraz. Ja widzę wielkie domy i małych ludzi. Jest tu trochę samotności, ale nie takiej strasznej, raczej cichej, codziennej. Styl balansuje między impresją a abstrakcją, detale tylko mrugają do oka, reszta się rozmywa. Całość ma soft rytm i dziwny spokój, choć przecież to zwykła ulica, no serio. Troche mnie to wzrusza.