Opis obrazu

Obraz pokazuje wąską miejską ulicę, zamkniętą między wysokimi kamienicami, gdzie chłodne błękity i szarości asfaltu ścierają się z ciepłym, niemal płonącym oranżem budynku po prawej. Kompozycja prowadzi wzrok w głąb, trochę jak spacer bez planu, no i to działa świetnie. Pociągnięcia farby są luźne, szybkie, impresyjne, chwilami wręcz szkicowe, ale przez to miasto żyje i oddycha. To auto wygląda jak śpiący chrząszcz. Czuć tu lekki gwar, codzienność, a zarazem coś nostalgicznego, jakby chwila miała zaraz zniknąć. Dla mnie ten obraz jest very prawdziwy, taki zwykły a jednak poruszający. Troche brudny, troche piękny, po prostu ludzki.