Opis obrazu

Na płótnie rozlewa się paleta ochry, rdzy i miodu, przecięta chłodną zielenią oraz smugami bieli. Kompozycja zbiera wzrok w centrum, gdzie z rozedrganej architektury wyłania się brama i maleńkie sylwetki na placu. Faktura gruba, impastowa, nożem malarskim drapana, tworzy płyty farby jak cegły. Powietrze jest gęste od światła, spokojne, trochę senne. Czuję ciepło i myślę o miastach odwiedzonych kiedyś. To wygląda jak miasto z klocków i ludzie są malutcy. Styl balansuje między impresją a szkicem, formy rodzą się z pęknięć barw, nie z konturów. Niby chaos, a jednak rząd, taki streetlife vibe. Błyski bieli i zielone prześwity zaskakują, a ja chciałbym tam przysiąść choć na moment, tak po prostu. Troche krzywo, troche szorstko, ale naprawde pięknie.